Ook dat nog?!
De middag startte met een spreekuur wat zeer strak gepland stond. Er stonden 2 patiënten die elkaar overlapten, maar dat ging wel lukken. Toen ik naar de wachtkamer liep zat er nog iemand die niet in mijn agenda stond. Foutje in de planning….. Met wat improvisatievermogen kreeg ik het voor elkaar de 3 patiënten in een rap tempo te zien en om de patiënt binnen te roepen waar deze casus over gaat.
Mevrouw kwam voor GLP1 medicatie, gestuurd door de Internist, omdat ze 1 jaar een GLI traject gevolgd had. Iets wat op dit moment van schrijven bij ons nog wel in de kinderschoenen stond. We hadden nog geen protocol, instructiemateriaal of afspraken gemaakt hoe dit aan te pakken binnen de praktijk. Je zal begrijpen dat ook dit improviseren werd.
Voorafgaand aan alle uitleg hadden we een gesprekje om even kennis te maken. Het echtpaar was hier net komen wonen. Voor mij was het echtpaar ook nieuw. Vanwege hun leeftijdsverschil (hij is 70 jaar, zij is 40) waren ze weggepest door de buren uit een huurwoning in hun vorige woonplaats.
Tijdens het afvalspreekuur leg ik altijd alle mogelijkheden uit. Van verschillende soorten afvalmedicatie tot de rol van de POH daarbij. Zodat iemand de juiste keuze kan maken. Mevrouw koos voor GLP1: Saxenda.
Mevrouw had haar man meegenomen, zodat hij mee kon kijken met de instructie. Ze wist vooraf niet of ze zelf durfde te spuiten, dus dan kon hij dat eventueel doen.
Er moest nog een recept geregeld worden. De arts was akkoord met het voorschrijven, waardoor ik het recept in orde kon maken. Toen ik het recept voorschreef kreeg ik een contra indicatie in beeld, namelijk kinderwens. Waarop ik patiënte vroeg of dit nog actueel was.
Ja, ze had zeker nog een kinderwens. Echter was ze al 40, waardoor ze haar man twijfelend aan keek.
Hij gaf brommend als reactie terug: “Van mij krijg je geen kind meer hoor, dat moet je op een andere manier regelen, want ik ben al veel te oud”. Zijn lichaamstaal sprak ook boekdelen. Hardop denkend zei mevrouw: adoptie is momenteel ook niet meer toegestaan, toch?
“Afvallen gaat nu eerst voor, mijn eigen gezondheid is belangrijker dan een kind. Maar de wens is er zeker nog wel”. Waarop ze aan mij vroeg: “Kun jij mij niet aan een kind helpen”?
Waarop ik dacht, ook dat nog?! Nee, daar kan ik je helaas niet bij helpen, als praktijkondersteuner….
Ik nam afscheid van ze en was volledig beduusd van dit voorval. Ik deed de deur van de spreekkamer achter me dicht en dacht…. ik denk dat het tijd is voor een pauze….
Alicia Mulder-Coenmans is sinds 2011 allround POH-S in de apotheekhoudende huisartsenpraktijk van Maurik. Daarnaast werkt zij voor Zohealthy als stoppen met roken coach. Alicia een van de bloggers van de NVvPO die verhalen deelt uit de praktijk.
